Veel pubers gaan zich te buiten aan urenlang lang gamen, chatten en MSN-en, waardoor hun ouders zich gaan afvragen of dat schadelijk is. En zo ja, wat daaraan te doen valt.

Wat zijn de gevolgen van chronisch slaapgebrek?
Als het echt de spuigaten uitloopt, kan uw zorg terecht zijn. Chronisch slaapgebrek kan namelijk leiden tot verminderde leerprestaties en een verzwakking van de natuurlijke afweer. Het eerste is zichtbaar aan lagere cijfers, het tweede uit zich door vaker en sneller ziek worden.

Bestaan er richtlijnen voor de slaapbehoefte van pubers?
Over de hoeveelheid slaap die een kind nodig heeft, valt helaas weinig te zeggen. Het ene kind heeft nu eenmaal meer slaap nodig dan het andere. De oude vuistregel van 8 uur slaap wordt tegenwoordig niet meer gehanteerd. De enige regel die echt hout snijdt, is gewoon goed naar het kind kijken, en op grond daarvan besluiten of het misschien meer slaap nodig heeft (en dus wat vroeger naar bed zou moeten). Als een kind ’s ochtends makkelijk wakker wordt, en overdag fit, vrolijk en niet moe is, dan heeft het voldoende geslapen. En omgekeerd: als een kind alsmaar moe is, dan krijgt het te weinig slaap. Zo simpel is het. 

Hoe creëer je een cultuur waarin naar bed gaan en lekker slapen als normaal ervaren wordt?
De meeste moderne ouders doen hun best om opvoeden positief te benaderen. Dus liever het goede aantrekkelijk maken dan het slechte bestraffen. Op zich is dat een prima strategie, maar in dit geval is het waarschijnlijk een illusie. Pubers vinden het gewoon niet gezellig om vroeg naar bed te gaan, omdat ze ontzettend bezig zijn met het bepalen van hun positie in de wereld. Een intensief sociaal leven hoort daarbij. En vroeg naar bed gaan belemmert je sociale leven. Kortom: gewoon keihard regels stellen (omdat u beter weet dan zij wat goed voor ze is), is de enige oplossing als u iets aan het slaappatroon zou willen veranderen. 

Wanneer moet je je zorgen gaan maken?
Zodra uw kinderen snel ziek worden, en hun schoolprestaties gaan verminderen, dan weet u hoe laat het is. Strenge regels stellen is dan het enige wat helpt. Als uw kind zich van u niets aantrekt, laat de boodschap dan door iemand anders brengen, zoals de huisarts of de mentor op school.