Home » Artikelen » 'Say what?!'... KLM?

'Say what?!'... KLM?

In deze rubriek levert Mijn Kind Online commentaar op (sociaal) medianieuws. Deze week: waarom maken Nederlanders steeds opnieuw uitglijders op Twitter?

En weer ging het mis. Dit keer bij KLM, die een grappig bedoelde foto op Twitter zette van een sombrerohoedje op een ‘Departures’-bord met de begeleidende tekst: ‘Adios Amigos! #nedmex. Onder leiding van de wereldberoemde Mexicaanse acteur Gael García Bernal ('I'm never flying your shitty airline again') vielen de Mexicanen massaal over de vliegtuigmaatschappij heen (‘dankzij jullie briljante sociale media experts zijn jullie zojuist de op een na grootste markt in Latijns-Amerika kwijtgeraakt’) waarop de tweet in allerijl werd verwijderd. Te laat natuurlijk, want ben je eenmaal geretweet dan is het leed geleden. 

Wat is dat toch met Nederlanders en hun Twitterblunders? Je zou zeggen dat wij met al onze internationale handelservaring beter zouden moeten weten, maar het lijkt soms alsof we ons op sociale media weer dorpelingen wanen die op een onbewaakt ogenblik een grapje onder vrienden kunnen maken. Alsof we even vergeten dat de hele wereld meekijkt, alsof we geen benul hebben van de wereldwijde impact van sociale media - waar één foutje in een paar seconden je hele zorgvuldig opgebouwde reputatie naar de maan kan helpen.

Dat geldt niet alleen voor bedrijven, maar (vooral) ook voor Bekende Nederlanders. Die arme Nicolette van Dam had toch ook niet kunnen bevroeden dat zij (en niet alleen zij, maar ook Unicef, de organisatie waarvan zij - toen nog wel - ambassadeur was) plotseling bedolven zou worden onder woedende reacties van Colombianen? Waarschijnlijk zag Van Dam in haar timeline de foto van een stel snuivende Colombianen op het voetbalveld voorbij komen, dacht: ‘leuk!’, klikte grinnikend op retweet en ging weer over tot de orde van de dag. Volkomen onwetend dat op dat moment Twitter ontplofte. Toen ze geschrokken haar excuses aanbood maakte dat het alleen maar erger, en het is te hopen dat haar kennis van het Spaans onvoldoende is om alle scheldwoorden die op haar werden afgevuurd te begrijpen. 

De rel deed een beetje denken aan de uitglijder van het Nederlandse modeblad Jackie een aantal jaren geleden. Dat tijdschrift plaatste de nogal oneerbiedige kop ‘Niggabitch’ boven een foto van zangeres Rihanna als representant van ordinaire kleding en lardeerde de beschrijvende tekst met woorden als ‘ghetto ass’ en ‘street cred’. Vroeger zou het ondenkbaar zijn geweest dat een wereldster als Rihanna ook maar één seconde zou hebben nagedacht over een Hollands blaadje, maar dankzij Twitter werd ze fijntjes op het artikel gewezen en kon zij persoonlijk een tirade afsteken tegen hoofdredacteur Eva Hoeke. “(…) ik vind het respectloos en vrij wanhopig”, liet Rihanna en plein publique weten. En: “Je hebt ervoor betaald een stuk af te drukken waarin een compleet ras wordt gedegradeerd.” De hoofdredacteur trad af, dronk een fles wijn of twee leeg, haalde diep adem en herpakte zich. Een flinke les wijzer.

Twitter bestaat toch al een tijd inmiddels, maar de gigantische reikwijdte ervan lijkt nog altijd niet helemaal tot de gebruikers doorgedrongen. Wat je op Twitter zegt, blijft nooit onder ons. En andere mensen, zeker die uit andere landen, hebben niet per se dezelfde humor als jij. Misschien is het dus maar beter te besluiten nooit meer dubieuze grappen, zeker geen racistische, te maken. Want dat is nog wel het meest opvallende: dat al deze blunders één overeenkomst hebben. Nederlanders vinden zichzelf niet racistisch en hun grappen zijn dat evenmin, vinden zij zelf althans, maar de rest van de wereld denkt daar toch echt anders over. 

Ook weten hoe je je online imago bewaakt (en hoe je kinderen kunt leren dat te doen?). Lees het hier.

Lotte Boot
Tags en rubrieken